Picl

WOENSDAGAVOND 1 FEBRUARI: FRATERHUIS TALKS - NON-FINITO. OVER DE MOGELIJKE SCHOONHEID VAN HET ONVOLLEDIGE DOOR FILMMAKER BRAM RUITER (LEZING + DRANKJE)

Filmtheater Fraterhuis presenteert vanaf het seizoen 2022 - 2023 de Fraterhuis Talks.

Korte, interactieve, lezingen over maatschappelijke thema’s in de cinema en beeldcultuur door wisselende gastsprekers in een informele setting.

De Fraterhuis Talks vinden iedere eerste woensdagavond van de maand plaats van 20.00 tot 21.15 uur in het Fraterhuis aan Blijmarkt 25 (t.o. de Fundatie)

Na afloop van de lezing is er gelegenheid om na te borrelen en praten. De entree van 5 euro is inclusief een kaartje voor een filmvoorstelling naar keuze in het Fraterhuis (binnen dertig dagen). 

 

woensdag 01 februari 2023 20:00 uur

Non-finito. Over de mogelijke schoonheid van het onvolledige door filmmaker Bram Ruiter 

Een werk is nooit af maar slechts verlaten, schreef Paul Valéry. Michelangelo liet zijn beeldhouwwerk opzettelijk onaf om zo te omarmen dat geen werk ooit echt af is en dus nooit een goddelijke evenbeeld zou kunnen bereiken. Dit noemde men in de 16e eeuw non-finito. Een paar eeuwen later liet Paul Cézanne steeds vaker ‘gaten’ in zijn schilderijen zodat het doek nog steeds zichtbaar was. Zijn redenering was dat hij een werk niet hoefde af te maken om er een wijzer mens van te worden. Tegenwoordig wordt het onafgemaakte veelal beschouwd als een tekortkoming: blockbusters worden vertoond met onvoltooide effecten terwijl video games worden uitgebracht met talloze fouten nog intact. Vaak zijn het producten afkomstig uit een verziekt milieu: waar er nog steeds een discrepantie bestaat tussen de ambitie van de bourgeoisie en de arbeiders die het moeten uitvoeren. Door middel van Hollis Frampton’s onvoltooide Magellan-reeks, maar ook bijvoorbeeld lowbudgetfilms met Steven Seagal en de destijds online gelekte workprint van The Wolverine (2013) toont filmmaker Bram Ruiter de schoonheid van het proces — waarbij het resultaat volkomen onbelangrijk blijft. 

 

Koop hier alvast je kaarten:

woensdag   1 februari   20:00    KAARTEN

 

 

woensdagavond 01 maart 2023 20:00 uur 
Gender, vrouwelijkheid en de hedendaagse horrorfilm

In recente horrorfilms rent het vrouwelijke personage niet langer altijd gillend de trap op, weg van het monster. In Alex Garlands Annihilation (2018) en Men (2022) en Jordan Peeles Us (2019) en Nope (2022) gaan vrouwen juist het kwaad tegemoet. In Suspiria, waarvan in 2018 een remake verscheen, zijn vrouwen het kwaad. Ook verschenen er de afgelopen jaren meer regiedebuten van horrorfilms door vrouwen, zoals Ana Lily Amirpours A Girl Walks Home Alone at Night (2014), Jennifer Kents The Babadook (2014), Alice Lowes Prevenge (2016) en Mimi Caves Fresh (2022), zodat regisseurs zoals Kathryn Bigelow (Near Dark, 1987) en Mary Harron (American Pyscho, 2000) minder in de minderheid zijn. Deze films bestaan vaak uit een mix van genres – folk horror, psychologische horror, sciencefiction horror, comedy slasher, of in het geval van Amirpour zelfs een vampierwestern. In plaats van te vluchten of het monster alleen te willen vermoorden, zien we in hedendaagse horrorfilms vaker dat vrouwen proberen het kwaad beter te begrijpen. Met gebruik van filmfragmenten, filmwetenschap en gendertheorie neemt deze Talk ons mee door trends in de recente horrorfilm. dr. Josette Wolthuis is gepromoveerd in de film- en televisiewetenschappen aan de University of Warwick in het Verenigd Koninkrijk en werkt nu als docent aan de Radboud Universiteit in Nijmegen.

 

Koop hier alvast je kaarten:

woensdag   1 maart   20:00    KAARTEN

 

Filmtheater Fraterhuis presenteert vanaf het seizoen 2022 - 2023 de Fraterhuis Talks.

Korte, interactieve, lezingen over maatschappelijke thema’s in de cinema en beeldcultuur door wisselende gastsprekers in een informele setting.

De Fraterhuis Talks vinden iedere eerste woensdagavond van de maand plaats van 20.00 tot 21.15 uur in het Fraterhuis aan Blijmarkt 25 (t.o. de Fundatie)

Na afloop van de lezing is er gelegenheid om na te borrelen en praten. De entree van 5 euro is inclusief een kaartje voor een filmvoorstelling naar keuze in het Fraterhuis (binnen dertig dagen). 

 

woensdag 01 februari 2023 20:00 uur

Non-finito. Over de mogelijke schoonheid van het onvolledige door filmmaker Bram Ruiter 

Een werk is nooit af maar slechts verlaten, schreef Paul Valéry. Michelangelo liet zijn beeldhouwwerk opzettelijk onaf om zo te omarmen dat geen werk ooit echt af is en dus nooit een goddelijke evenbeeld zou kunnen bereiken. Dit noemde men in de 16e eeuw non-finito. Een paar eeuwen later liet Paul Cézanne steeds vaker ‘gaten’ in zijn schilderijen zodat het doek nog steeds zichtbaar was. Zijn redenering was dat hij een werk niet hoefde af te maken om er een wijzer mens van te worden. Tegenwoordig wordt het onafgemaakte veelal beschouwd als een tekortkoming: blockbusters worden vertoond met onvoltooide effecten terwijl video games worden uitgebracht met talloze fouten nog intact. Vaak zijn het producten afkomstig uit een verziekt milieu: waar er nog steeds een discrepantie bestaat tussen de ambitie van de bourgeoisie en de arbeiders die het moeten uitvoeren. Door middel van Hollis Frampton’s onvoltooide Magellan-reeks, maar ook bijvoorbeeld lowbudgetfilms met Steven Seagal en de destijds online gelekte workprint van The Wolverine (2013) toont filmmaker Bram Ruiter de schoonheid van het proces — waarbij het resultaat volkomen onbelangrijk blijft. 

 

Koop hier alvast je kaarten:

woensdag   1 februari   20:00    KAARTEN

 

 

woensdagavond 01 maart 2023 20:00 uur 
Gender, vrouwelijkheid en de hedendaagse horrorfilm

In recente horrorfilms rent het vrouwelijke personage niet langer altijd gillend de trap op, weg van het monster. In Alex Garlands Annihilation (2018) en Men (2022) en Jordan Peeles Us (2019) en Nope (2022) gaan vrouwen juist het kwaad tegemoet. In Suspiria, waarvan in 2018 een remake verscheen, zijn vrouwen het kwaad. Ook verschenen er de afgelopen jaren meer regiedebuten van horrorfilms door vrouwen, zoals Ana Lily Amirpours A Girl Walks Home Alone at Night (2014), Jennifer Kents The Babadook (2014), Alice Lowes Prevenge (2016) en Mimi Caves Fresh (2022), zodat regisseurs zoals Kathryn Bigelow (Near Dark, 1987) en Mary Harron (American Pyscho, 2000) minder in de minderheid zijn. Deze films bestaan vaak uit een mix van genres – folk horror, psychologische horror, sciencefiction horror, comedy slasher, of in het geval van Amirpour zelfs een vampierwestern. In plaats van te vluchten of het monster alleen te willen vermoorden, zien we in hedendaagse horrorfilms vaker dat vrouwen proberen het kwaad beter te begrijpen. Met gebruik van filmfragmenten, filmwetenschap en gendertheorie neemt deze Talk ons mee door trends in de recente horrorfilm. dr. Josette Wolthuis is gepromoveerd in de film- en televisiewetenschappen aan de University of Warwick in het Verenigd Koninkrijk en werkt nu als docent aan de Radboud Universiteit in Nijmegen.

 

Koop hier alvast je kaarten:

woensdag   1 maart   20:00    KAARTEN