Deze documentaire vertelt het verhaal van het industriële erfgoed uit de 19e en 20e eeuw vanuit de invalshoek van de 'industriële archeologie'. Door het gebruik van tekeningen, foto's en zowel historisch als nieuw filmmateriaal concentreert de film zich op het verdwijnen of het verval van monumentale uitvindingen uit een recent verleden, zoals stoommachines, oude spoorwegbruggen, watertorens en fabrieken. Het industriële erfgoed veranderde de aanblik van de moderne samenleving, maar lijkt inmiddels zelf te zijn afgedankt. De film schetst de grote lijnen, aanvankelijk in een informatieve stijl maar eindigt als pure poëzie.